Of Milbalori Bearded Collies

Mijn dagboekje: 

 

Hier zal ik (Pardoes) jullie op de hoogte houden van mijn zwangerschap en bevalling.

14 en 16 juni 2008 ben ik gedekt door Scottsdale Original (Calvin).
Dat is supergoed gegaan.

 

Nu in de week van 16 juni 2008 slaap ik heel veel. Kan niet veel van Pepper hebben. Speel niet meer met haar.
Eten doe ik heel goed al moet er wel wat lekkers door.
In de week van 14 juli a.s. gaat Annemiek met mij een echo maken bij de dierenarts.
Wij houden jullie uiteraard op de hoogte hiervan.
01 juli 2008 Annemiek heeft de afspraak voor de echo voor mij gemaakt.
Wij gaan 16 juli 2008 om 10.00 uur.
 

Vandaag 16 juli zijn wij bij de dierenarts geweest.
En wat wij al vermoeden:

8 augustus 2008

Omdat mijn vrouwtje heel erg ziek geworden is woon ik tijdelijk bij ome Joop en tante Joke
en mag ik mijn kindjes hier krijgen.

Ik begin dikker en dikker te worden.
Tja dat kan natuurlijk ook niet anders met zoveel kinders in mijn bolle buikje.
Ik had vanochtend niet zoveel trek in Duck dus hadden ze iets anders verzonnen.
ROSBIEF en dan ook nog een heel ons.
Eindelijk beginnen ze te begrijpen wat een aanstaande moeder nodig heeft.
Dit blijf ik dan maar volhouden want het bevalt me wel.
Zo nu weer genoeg geblaft .... ik ga weer dutten ....
Poot van dikke Does


14 augustus 2008

Ik heb tante Joke en tante Dieneke toch mooi tuk gehad.
Ze wilden me gisteravond niet meenemen toen ze mijn beardie
vriendjes gingen uitlaten.
Die wandelingen in het bos laat ik me toch mooi niet afnemen dus
ik stond vooraan bij de voordeur.
Ze konden echt niet om mijn brede postuur heen en
streken uiteindelijk met de hand over hun hart.
Halverwege de wandeling kreeg ik toch het gevoel dat
ik terug wilde.
De anderen waren het er niet helemaal mee eens
maar omdat ik een streepje voor heb werd er toch naar me geluisterd.
Tante Dieneke ging naar haar eigen huis en tante Joke
wilde nog even internetten.
Ik lag comfortabel op de bank en wilde toch wel van die volle buik af.
Na een paar keer kreunen had ik succes en stonden ome Joop
en tante Joke verschrikt naast me omdat er iets zwarts uit kwam zetten.
Mijn eerste zoon is dus om 00.55 u op de bank geboren.
En een publiek dat ik had...
Sam, Sep, Nozem, Max, Calvin, Blue en Sophie stonden
allemaal om me heen om te kijken waar dat piepen vandaan kwam.
Ome Joop belde tante Dieneke (mijn vroedvrouw) die al lekker sliep.
Moest ik van haar verdorie naar boven in de werpkist.
Die mensen begrijpen ook niet dat een echte beardie
dol op luxe is en liever niet op de grond ligt.
Na nog een poging gewaagd te hebben om verder te gaan
in het bed van tante Joke heb ik de moed maar opgegeven
en ben keurig in de werpkist gebleven.
Ik heb ze uren laten zweten in die warme kamer en
voorzag ze eens per uur van een pup.
Om 9 uur dachten ze dat ik klaar was.
Ze hebben nog even gewacht en toen het bijna 11.00 uur
was vond tante Dieneke dat ik toch wel een plas in de
tuin moest doen.
Hahahahaha je had de schrik op die koppen moeten zien toen ik
beneden nog een pupje uitperste.
Een dochter als toetje.
Nu lig ik met 9 vreetzakken in de werpkist.
En schreeuwen dat ze kunnen als ze de tepel niet snel kunnen vinden.
Het zijn echte hongerlappen. Dat moet gewoon van vader's zijde komen.

Slobbers van mama Pardoes


21 augustus 2008
Ik heb toch het idee dat ik Donald Duck gebaard heb.
Bij die kinders van mij zit er één die niet piept maar
kwaakt. Daar word je als moeder toch moedeloos van.
Gisteren werd het me even teveel en toen heb ik me toch een stunt uitgehaald.
Calvin lag lekker op de bank te slapen terwijl ik voor die
herrieschoppers moest zorgen.
Nu ben ik nogal geëmancipeerd dus die Alfred Jodokus Kwak beetgepakt,
mee naar beneden genomen en tussen Calvin en mij op de bank
neergelegd.
Jullie hadden die kop van Calvin moeten zien.
Zijn ogen werden zo groot als schoteltjes toen dat kleine ding
weer begon te bleren.
Hij wist niet hoe snel hij van de bank moest komen.
Bahhh kerels .......

25 augustus 2008
Vrijdag hebben tante Joke en ome Joop eindelijk de werpkist
een fatsoenlijke plaats in de woonkamer gegeven.
hèhè dat werd tijd. Ik vond het maar niets in de slaapkamer
bij dat stelletje snurkers.
Nu ben ik tenminste overal bij en kan ook nog heerlijk
in de tuin liggen.
Blue, Uncle Sam en Sophie moeten nog steeds bij tante Dieneke
logeren. Blue wil iedere keer naar mijn puppen toe en denkt
blijkbaar dat ze als oma hier recht op heeft.
Ik heb dus een bemoeizuchtige schoonmoeder op mijn dak gekregen.
Uncle Sam is vanaf het begin smoorverliefd op mij
en daar zijn ze niet zo blij mee. Mij kan het niet schelen
dat hij steeds op me springt maar die mensen ergeren zich eraan.
Ze hebben hem nog verteld dat als hij doorgaat hij zijn ballen
kwijtraakt maar daar stoorde hij zich niet aan.
Tja en nu is hij naar de dierenarts toe om zijn mannelijkheid kwijt te raken.
Iedere keer als hij daar naartoe gaat raakt hij iets kwijt.
Eerst hebben ze zijn tanden gestolen en nu zijn edele delen.
Wat zal hij de pest in hebben.
Zaterdag en zondag heb ik met mijn kinderen kunnen pronken.
Iedereen mocht langskomen om zich aan mij en mijn
kinders voor te stellen.
Ik vond al die grote mensen en kinderen geweldig en was apetrots
dat ze mijn puppenkinderen zo leuk vonden.
Zondag kregen ik en mijn kinders tot 's avonds laat alweer zoveel aandacht.
Toen er foto's werden gemaakt zag tante Joke ineens
de oogjes van Galaxy opengaan.
Bij de andere pupjes gingen ook één voor één de oogjes open.
Normaal toch zou je zeggen?
Nou voor de mensen niet hoor want ze bleven kijken.
Calvin liep rond als een trotse vader en ging bij iedereen
gezellig zitten. Alsof hij er iets voor doet ...... typisch een vent ...
Ze zijn hier trouwens heel verbaast dat ik mijn verwende houding
heb laten varen en ineens weer Duck met Mastery lust.
Ik heb vanochtend trouwens Sophie nog bij haar etensbak
weggeduwd en die extra portie ook nog naar binnengewerkt.
Ik heb heel wat bekkies te vullen dus alles is geoorloofd.

18 september 2008
Het is al weer eventjes geleden dat ik hier mijn belevenissen
met jullie deelde.
Jullie weten natuurlijk dat mijn mama Annemiek op 28 augustus 2008 overleden is.
Heel verdrietig voor iedereen en ook voor mij want mijn mama was de
allerliefste mama die een beardie zich maar kon wensen.
Madam en kleine Peppertje blijven bij Liesbeth wonen.
En ... groot nieuws ... ze houden hier zoveel van mij dat
ze me niet meer kunnen missen en ik in Lunteren blijf.
Tante Dieneke en tante Joke wilden me beiden heel graag hebben
maar omdat tante Joke al 5 beardies heeft word
ik tante Dieneke's bruine meisje.
Eigenlijk een soort co-ouderschap want overdag ben ik bij
tante Joke en 's avonds en in het weekend bij tante Dieneke.

Ze mogen blij zijn dat ik wil blijven want verleden week hebben
ze me toch verschrikkelijk uitgelachen en beledigd.
We werden 's avonds laat uitgelaten en het regende behoorlijk.
Zegt tante Dieneke "die hond heeft platvoeten"
want ze hoorde van die flats flats flats geluiden.
Ik had haar wel kunnen vertellen wat dat geluid was maar ja
dat was nogal genant en ik heb toch ook mijn trots.
Zij nog naar mijn voeten gekeken en er een blaadje vanaf gehaald
maar het geluid bleef.
Tja en toen hadden ze ineens in de gaten wat er aan de hand was.
Mijn borsten zijn door het zogen nogal gaan hangen en
omdat er voor honden nog geen push-up's bestaan
klapperden mijn borsten tegen elkaar.
Die twee zolen hingen in de bosjes van het lachen.
Flauw he?

19 september 2008
Vanmorgen ben ik op eigen houtje uit wandelen geweest.
Ik had het uitstekend naar mijn zin alleen tante Joke en ome Joop niet zo.
Die schrokken zich rot toen ze vanochtend beneden
kwamen en de buitendeur wagenwijd openstond.
Ome Joop helemaal in paniek in zijn onderbroek naar buiten.
Hahahaha dat is hun straf dat ze me uitgelachen hebben.
Sophie en Seppie lagen in de voortuin en
ome Sam en Blue lagen binnen.
Wat een brave Hendrikken zijn dat toch.
Nou ik niet hoor .... ik ga veel liever op avontuur en
maak kennis met alle buren.
Ik hoorde ze wel roepen hoor in het bos maar de tuinen
van anderen vond ik veel leuker.
Op een gegeven moment had ik er genoeg van en wilde
op de koffie bij de buurvrouw aan de overkant.
Ik kon een koekje krijgen maar toen vond ze het blijkbaar
welletjes en bracht ze me terug naar huis.
Dat heb je als je snoepjesroze strikjes in hebt en langharig bent.
Iedereen weet dan wie je bent en waar je woont.
Ik werd me daar allerhartelijkst ontvangen door tante Joke zeg ......
In plaats van straf zoende die dwaas me zelfs op mijn
grote bruine neus.
Mijn kinderen schreeuwden al om hun toetje dus ben ik
ze maar gaan voeden.

Vanmiddag heb ik samen met Sophie bij tante Dieneke gespeeld.
Tante Dieneke heeft ontdekt waarom Sophie zo dol op mij is.
Ik lek nogal veel melk en Sophie loopt er slobberend achteraan.
Ze likt dus de vloer waar ik lek. :-))

Poot en een blaf van mama Does

                                          

html hit counter